เซเว่น อีเลฟเว่น สุดยอดร้านสะดวกซื้อที่ใครๆก็รู้จัก

 

 

การใช้ชีวิตของนักศึกษาที่อยู่หออย่างผม ร้าน seven เป็นอะไรที่ดูจะจำเป็นมากๆ

เดี๋ยวนี้รู้สึกว่า ขาดไม่ได้ยังไงก็ไม่รู้ เวลาหิวๆเนี่ย

ตามโฆษณาเลยครับผม

 

 

 

หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา seven eleven

 

 

 

สมกับเป็นร้านสะดวกซื้อจริงๆนะ ผมว่า อยากได้อะไร มีเกือบหมด

ไม่ว่าจะซื้อของกิน หนังสือ นิตยสาร บัตรโทรศัพท์ จ่ายค่าบริการต่างๆ ฯลฯ

แทบไม่ต้องไปไหนเลย

 

 

 

 

เอาเป็นว่า ผมเข้า seven eleven บ่อยละกัน โดยสาขาประจำนั้นจะอยู่แถวๆปากซอยเข้าหอ

อันเนื่องมาจากที่เข้าบ่อยนี่เอง ก็เลยมักจะมีเหตุการณ์แปลกๆ สนุกๆ และอื่นๆเกิดขึ้น

ถ้าเอามาเขียนนี่คงได้อีกหลาย entry เลยล่ะ (แต่ไม่เคยคิดจะเขียนซะที)

 

 

 

วันนี้ก็เช่นกัน เหตุการณ์เพิ่งผ่านไปสดๆร้อนๆ ประมาณแค่ช่วงกินซาลาเปา 1 ลูก

+ ดื่มน้ำอีกนิดหน่อย

 

 

เมื่อตอนหัวค่ำ ผมได้ไปเดินเที่ยวงาน Art Street ที่คณะสถาปัตยกรรมมา

(ถ้าชื่องาน ผมเขียนผิด ขออภัยล่วงหน้า)

concept งานก็จะเป็นประมาณว่า ขายของ Hand made ของนักศึกษาอะครับ แบกะดิน

แล้วก็มีคอนเสิร์ตเล็กๆโดยนักศึกษาด้วยกันเอง ดูแนวๆดี ชอบแฮะครับ

 

 

 

ก่อนไปก็กะกับเพื่อนๆ พี่ๆว่าจะไปหาอะไรทานในงานเอา

เดินไป ดูของไป แล้วก็ดูคนขายของไป

(อันหลังดูจะมีอัตราส่วนมากกว่า หุหุ สาวๆแต่ละคน น่ารักๆทั้งนั้นเลย)

 

 

เดินสักพักแล้วก็หาของกินกัน สุดท้ายก็กินไม่อิ่ม เหมือนกินรองท้องมากกว่า

 

 

 

สุดท้าย สี่ทุ่มกว่าก็แยกย้ายกันกลับ ด้วยความที่ยังหิวก็เลยแวะ seven

 

ถ้าใครเข้า seven บ่อยๆก็คงจะรู้จักสินค้าแต่ละอย่างดี

อาหารแทบทุกอย่างใน seven ผมลองมาเกือบหมดละ

 

 

ด้วยอารมณ์ที่ไม่รู้จะซื้ออะไรดี เลือกไม่ถูก เพราะไม่อยากกินอะไรซ้ำๆ

ก็เลยมองไปที่ตู้สินค้าที่เค้าชอบพรีเซนต์  ถูกแล้วครับ  .... ซาลาเปานั่นเอง

 

เสียงแว่วๆมา ~ รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มมั้ยคะ    หุหุ

 

 

 

อ่านะ เนื่องจากมันดึกแล้ว ซาลาเปาเหลือลูกเดียวมันก็คงไม่แปลกเท่าไหร่

ไส้อะไรก็ไม่เกี่ยงแล้วล่ะ หิวจะแย่..

 

ก็เลยบอกพนักงานว่า เอาซาลาเปาลูกนึงครับ

 

 

 

 

เสียงพนักงาน : ไส้หมูแดงนะคะ

ผม : ครับ

 

สั้นๆ ได้ใจความ ไม่ถามอะไรมากมาย ได้ของ ไปจ่ายตังค์

 

 

 

 

 

 

 

แล้วเหตุการณ์ก็เกิดขึ้นตอนนั้น (คำพูดได้ถูกดัดแปลงเพื่อให้ได้อรรถรถมากยิ่งขึ้น)

 

 

ระหว่างกำลังคิดเงิน

พนักงานคนแรก : ซาลาเปาไปไหนแล้วอะ ลูกสุดท้ายอะ

พนักงานคนที่สอง  : สงสัยขายให้ลูกค้าไปแล้วมั้ง

พนักงานคนแรก : ซาลาเปาเค้าง่ะ ลูกสุดท้ายแล้ว จะเอาไว้กินเอง บ้าๆๆๆ ox$&@# .....

ใครเอาไปอะ

 

พนักงานคิดเงิน : แอบมองไปทางพนักงานคนแรก ทำหน้ายิ้มๆ

ผม : แอบมอง แล้วยิ้มเช่นกัน

 

 

บทสนทนามีการดัดแปลงนะครับ แต่เป็นเนื้อเรื่งจริง

 

แล้วผมก็เดินออกมาจากร้าน

ตรงไปไขรถจักรยาน

 

 

 

แล้วก็แอบเหลือบมอง เห็นพนักงานเค้าคุยอะไรบางอย่างกัน

พนักงานคนแรกก็ทำหน้าแปลกๆ เหมือนเพิ่งรู้ว่าเพิ่งนินทาคนอื่นระยะเผาขนมา

 

 

หึหึ ก็นะ ใครจะไปรู้ล่ะ ว่าเค้าจะเอาไว้กินเองอะ

ไม่งั้นคงไม่ไปตัดหน้าหรอก แหม .....!

 

 

ก็ผมไม่รู้จริงๆนี่นา  เนอะ ?

 

 

 

 

 

ปล. ซาลาเปาที่เป็นของกลาง ดูรูปด้านบนนะครับ

 

Comment

Comment:

Tweet

พี่จา!!!!


หนูก็มีประสบการณ์ตรงจากเซเว่นเหมือนกันนนนน


TT^TT~

#6 By i'm HamSter on 2009-02-14 23:26

แย่อ่ะ..
เซเว่นหน้าเกกีรึป่าวคะ
ไปแย่งเค้ากินนะพี่

#5 By BlackGato on 2009-02-08 23:25

อ่าว....แบบนั้นคงงงแน่555ของเสียไปแล้วต้องทำใจ....แหม๋เล่นซะให้ลูกค้ารู้แบบนี้เดี๋ยวโดนเด้งนะเออ อิอิ(ขำ)
ถ้าวิ่งตามมาจริงๆอย่างที่ด้านบนบอกคงได้อายกันล่ะquestion

#4 By TopGorezilla on 2009-02-07 00:04

อิอิ

เห็นด้วยกะคุณ talalan
ดีนะที่เค้าไม่วิ่งตามมา


เอ...รึว่าเค้าจะนั่งสาปแช่งในใจว่าไปแย่งซาลาเปาเค้าละท่าน

แหะๆ ล้อเล่นนะค๊าฟฟsad smile
ดีนะเค้าไม่วิ่งตามมาconfused smile

ลป. หมู่นี้รู้สึกว่าขนมจีบเสียบไม้มันช่างไฮโซเสียจริงopen-mounthed smile

#2 By talalan on 2009-02-06 23:39

โอ้ แบบนี้ลูกนั้น คงอร่อยมากสินะใจร้าย น่าจะแบ่งให้คุณพนักงานซักครึ่งลูกนะเนี่ยซาลาเปาเซเว่น บิ๊กเปา ลูกออกจะเบ่อเร่อ ทักทายนะ ยินดีๆ