หนูตัวน้อยๆ ล่องลอยไปตามลม

 

 ช่วงนี้กำลังบ้ารูบิคครับ ไม่รู้เป็นอะไร เห็นแล้วอยากบิด อยากเล่น อยากได้ไปหมด

 

 

ที่อยู่กับตัวก็ซื้อมาหลายลูกแล้ว ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เล่นเก่งอะไรเลย

รูบิค 3x3x3 ก็ใช้เวลาเป็นนาทีกว่าจะเสร็จ เอานะ ฝึกไปเรื่อยๆ เดี๋ยวคงเก่งขึ้น (มั้ง)

 

 

 

 

 

รูบิคลูกแรกที่เคยเล่น รู้สึกจะเป็นตอนเรียนประถมมั้ง

 

ซื้อขนมหลอกเด็กที่มันเป็นกล่องๆแล้วมันแถมมา

มีวิธีเล่นเบื้องต้นด้วย แต่ด้วยความที่เป็นเด็กมากๆ บิดไป บิดมา ไม่ได้ดูสูตรเค้าเล้ย~

 

สรุปว่าเละ แล้วก็ทำหายไปไหนไม่รู้

 

 

 

 

 

 

 

มาจับอีกทีตอน ม.ต้นมั้ง เล่นได้แค่สีเดียว หน้าเดียว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากนั้นก็ห่างหายจากการเล่นรูบิคไปหลายปีมากๆ

 

มาจับอีกทีก็เข้ามหาลัยซะแล้ว

 

 

 

 

 

รู้สึกว่าจะไปให้เพื่อนกับพี่ที่ชมรมในมหาลัยสอนเล่นรูบิคให้

ให้เค้่าสอนให้มั่ง ลักจำเอามั่ง จนบิดได้ครบทุกสี

 

 

 

 

ตอนนั้นนี่ดีใจสุดๆ กว่าจะบิดครบนี่ นานกว่า 5 นาทีอีกนะ

 

 

 

รูบิคที่ใช้ตอนนั้นรู้สึกราคาจะไม่เท่าไหร่ 20 กว่าบาทเองมั้ง คุณภาพแย่สุดๆ

บิดแล้วฝืดมากๆ พังง่ายด้วยล่ะ

 

 

แต่ตอนนั้นก็ยังไม่ได้สนใจรูบิคมากมายเท่าไหร่

 

 

 

 

 

เรื่องเวลาที่ใช้บิดนี่ยิ่งไม่สนใจเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

จากนั้นก็มาสนใจอีกทีตอนอยู่ปี 3 ซะแล้ว

ซึ่งตอนนั้นสาขาของผมมีการจัดการแข่งกีฬาเน็ตเวิร์กขึ้น มีการแข่งรูบิคด้วย

 

 

 

เสียดาย ตอนนั้นไม่ได้อยู่ดู เพราะต้องไปทำหน้าที่อื่น

 

 

 

 

 

 

จนพี่ที่คุมการแข่งมาบอกว่า เค้าบิดแค่ 14 วินาทีเอง

 

 

 

รู้สึกว่ามันเร็วมากๆเลยนะ ตอนนั้นน่ะ (เทียบกับตัวเอง)

 

 

 

 

 

 

 

แล้วพี่ก็เอารูบิคที่ใช้เอาให้ผู้เข้าแข่งขันแข่งมาให้ลองเล่นดู ยี่ห้อ DIAN SHENG บอกว่าลูกละร้อย

ผม ซึ่งตอนนั้นเคยเล่นแต่ลูกละ 20 พอได้ลองเล่นลูกละร้อยนั้น

 

 

 

ความรู้สึกมันต่างกันลิบเลยนะ รู้สึกว่ามันบิดได้ลื่นมากๆ

(** เพิ่มเติม ปรกติการแข่งรูบิคจะให้ใช้รูบิคของผู้เข้าแข่งเอง ซึ่งจะมีการปรับแต่งให้เข้ากับตัวเอง

และมีความคุ้นเคยมือ แต่ในที่นี้จัดเตรียมรูบิคให้ทุกคนเหมือนๆกัน เพื่อความยุติธรรม

และมีการ Scramble หรือการบิดให้สีรูบิคผสมกันมั่วๆ ของรูบิคแต่ละลูกให้เหมือนๆกันด้วย)

 

 

 

แล้วพี่ก็บอกว่า มีผู้เข้าแข่งคนนึงถามว่า จะใช้ลูกของตัวเองได้มั้ย

(พี่บอกอีกว่า รูบิคของเค้าราคา 400 บาทแน่ะ)

แต่ก็ต้องทำตามกฎิกา

 

 

 

 

 

ก็เริ่มรู้สึกสนใจรูบิคขึ้นมามากกว่าเก่า แต่ก็ยังไม่ได้ซื้อ ไม่ได้เล่น เพราะติดสอบ

 

 

 

 

 

จนมาวันนึง หลังจากปิดเทอมแล้ว

 

ตอนที่เดินทางกลับบ้านก็ได้แวะร้านหนังสือเพื่อหาหนังสืออ่านตามปรกติ

ก็ไปเจอหนังสือเล่มนึงเข้า ติดอันดับขายดีอันดับ 1 ตอนนั้น

 

ชื่อว่า "บิดเล่นๆ เป็นรูบิค"

 

 

 

 ตอนนั้นเล่ม 2 ยังไม่ออก

 

 

 

 

เลยซื้อมาเล่มนึง พร้อมกับรูบิค 1 ลูก ยี่ห้อ DIAN SHENG

(ในร้านหนังสือ มีขายทั้ง 2 อย่าง)

 

 

 

 

จากนั้นก็มาลองทำตามสูตร Beginnerดู

ซึ่งมีการสอนที่ละเอียด และทำได้เร็วกว่าสูตรที่เคยใช้มามาก

 

 

 

 

พออ่านไปท้ายเล่มก็พบว่า รูบิคนี่ยังมีอีกหลากหลายประเภทเลยนะเนี่ย

และ 3x3x3 ก็ยังแบ่งออกได้หลายประเภทอีก ตามผู้ผลิต, ประเภทพลาสติก ฯลฯ

 

 

 

 

 

 

 

 จนมาซื้อลูกที่ 2 DIAN SHENG เหมือนเดิมที่งานคอมมาร์ท เนื่องมาจากลูกแรกนั้น

ฝืดไปซะแล้ว (ลูกนี้สีส้มกับแดงมันสลับกันแฮะ)

 

 

เปรียบเทียบกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากนั้น 1 อาทิตย์ (ถ้าจำไม่ผิด) ก็ไปงานสัปดาห์หนังสือ

 

มีการเปิดตัวหนังสือ "รูบิคบิดเอาจริง" แล้วก็มีการนำรูบิค DIY มาขายด้วย

 (เป็นรูบิค type A เลือกสีดำมา)

 

 

 

 

เลยได้ซื้อมาอีกลูก พร้อมกับหนังสือ แล้วก็เอามาประกอบเล่นดู

ซึ่งเคยเขียนเอาไว้ในเอนทร่เก่า ตามนี้

 

 

 

 

 

 

ก็เล่นฝึกเล่นไปเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

จนมาวันนึง ไปเดินตลาดนัด แล้วเห็นร้านของเล่นเจ้าประจำ ซึ่งมีรูบิคขายด้วย

เค้าก็ขอดูรูบิค แล้วบอกว่าเป็น type A

 

 

ตอนนั้นเห็นรูบิคของทางร้านมีอยู่ลูกนึง ซึ่งจะมีสีขาวสลับดำ

 

 

 

 

 

พอถามพี่เค้าก็บอกว่า เป็นรูบิค new type ประกอบเองโดยสลับสีกัน

 

 

 

 

 

ก็เลยสั่งซื้อผ่านพี่เค้าโดยบอกว่าอยากได้แบบสลับสีบ้าง

แต่พอดีว่าของหมด เลยได้มาแต่สีดำ

 

 

 

 

 

พอซื้อมาแล้วก็ยังไม่ได้ประกอบเล่นซะที เพราะอยากได้สีขาวอีกลูกเพื่อนำมาสลับสีกัน

(เรื่องมากจริงๆ ไอ้นี่ นี่)

 

 

 

ตอนนั้นก็ได้รู้จักกับเว็บของชมรมรูบิคตามลิ้งค์ด้านข้าง

ซึ่งเค้ามีบอกถึงแหล่งที่จำหน่ายรูบิคคุณภาพ

 

 

 

 

และมี webstore ซึ่งขายและบริการส่งทั่วประเทศ

ตามลิ้งค์นี้

 

 

 

 

ก็เลยสั่งกับทางเว็บ เป็น รูบิค new type สีขาว 1 ลูก

(ไม่เคยสั่งของทางเว็บเลย)

 

จากนั้นก็ไปโอนเงินและรอลุ้นการติดต่อกลับ

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากนั้นก็ได้รับ e-mail ยืนยันว่าได้รับเงินแล้ว และทำการส่งพัสดุเรียบร้อย

 

 

 

 

และในเว็บนั้นก็มี ลิ้งค์นี้ ด้วย 

 

เพิ่งรู้นะนี่ ว่าการไปรษณีย์มีระบบการติดตามไปรษณีย์และพัสดุผ่านเว็บ

(บ้านนอกโคตร ไม่เคยรู้อะไร)

 

หน้าเว็บเป็นดังนี้ 

 

 

แค่ป้อนหมายเลขบนใบเสร็จ ก็จะรู้ทันทีว่าตอนนี้พัสดุของเราอยู่ที่ใด

(อันที่จริงจะอัพเดทช้ากว่าเวลาจริงนะ)

 

 

 

พอรู้ว่าติดตามของได้ เท่านั้นแหละครับ

 

 

 

เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ วันนึงๆ กดเข้าไปดู 4 - 5 รอบ ว่าตอนนี้ถึงไหนแล้ว

 

 

แล้วก็เพิ่งรู้ด้วยว่า เค้าส่งมาจากลำปาง ไม่ใช่กรุงเทพฯ (นึกว่าอยู่กรุงเทพฯซะอีก)

 เฝ้ารอ และตื่นเต้น ราวกับเด็กที่กำลังจะได้ของเล่นชิ้นใหม่ยังไงยังงั้น

 

 (อันที่จริงมันก็เป็นของเล่นนี่นะ แต่ไม่เด็กแล้วอะ )

 

 

 

เมื่อวานก็เข้าไปตรวจเช็คอีกรอบ

 

 

 

 

 

 

มาไกล และไกล้ถึงแล้วน่าดูเหมือนกัน

 เริ่มเดินทาง วันพุธที่ 6

 

 

 

 

 ไกล้ถึงแล้วสินะ การเดินทางไกลในครั้งนี้

 ไกล้จะจบลงเต็มทีแล้ว

 

 

 

 

 

อยู่ห่างไกลจากบ้านแค่ไม่กี่กิโลแล้ว ไกล้แล้ว ไกล้แล้ว (ดีใจ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มานึก ดูอีกที ไปรษณีย์นี่เปิดวันเสาร์ครึ่งวันใช่ปล่าวหว่า ?

 

แล้วหยุดวันอาทิตย์ .... .... ....

 

 

 

 

 

 

 

 

นี่ต้องรอไปอีกวันนึงหรือเนี่ย ม่ายยยยย...

 

 

 

 

 

 

 

 

เอวัง

 

 

 

 

ปล. พรุ่งนี้ค่อยเจอกันนะ

อ๊ะ ต้องกลับบ้านไปเอาอีกสินะ ตอนนี้อยู่หอ งั้นเปลี่ยนเป็นอาทิตย์หน้า... ซะงั้น

 

 

ลป. (ลืมไป) เดี๋ยวว่างๆจะจับถ่านรูปรวมซะที รูบิคที่มีเนี่ย