หนูตัวน้อยๆ ล่องลอยไปตามลม

ใครที่ยังไม่ได้อ่านภาคแรก หรือยังไม่รู้ความแตกต่างระหว่าง..

"ตะกวดกับตัวเงินตัวทอง" อ่านได้ตามลิ้งค์ครับ ภาค1

 

ภาค1 สาระมากไป อาจจะไม่สนุก งั้นลองมาอ่านเรื่องของผมมั่งดีกว่า

 

ตะกวดและตัวเงินตัวทอง แต่ละคน แต่ละที่อาจจะเรียกไม่เหมือนกัน

แถวๆสถาบันที่ผมเรียนอยู่ ( KMITL )

สามารถพบสัตว์จำพวกนี้ได้บ่อยๆ ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจว่าเป็นตะกวด หรือว่า ตัวเงินตัวทอง

( ไม่กล้าเข้าใกล้ กลัวมันกัด  แต่ดูแล้วก็น่ารักดีนะ)

แต่คณะที่ผมเรียนอยู่เค้ามีชื่อเรียกสัตว์จำพวกนี้อย่างไพเราะเพราะพริ้ง และแสนน่ารักว่า..

" กุ๊งกิ๊ง " ครับผม

 

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่ตั้งคำนี้ขึ้นมาแทนชื่อ

รู้แต่เพียงว่า มันทำให้คำที่ดูหยาบ กลายเป็นน่ารักได้ในบัดดล

 

ซึ่งกุ๊งกิ๊งนี้ มักจะโผล่ออกมาให้เห็นตอนช่วงฝนตก หรือหลังฝนตก

( โผล่กันในคณะนี่ล่ะ ไม่รู้ว่าอาศัยอยู่ตรงไหนกัน )

โดยมากมักจะเห็นตัวเล็กๆ วิ่งปราดเปรียวว่องไว ( น่าจะเป็นตะกวด )

สาวๆชอบครับ เพราะเค้าไม่ค่อยเห็นกัน

 

มีอยู่วันหนึ่ง ผมเดินผ่านคณะเกษตร แล้วมองลอดรั้วเข้าไป

บริเวณนั้นเป็นแปลงปลูกผักซึ่งมีคูน้ำล้อมรอบอยู่

พลัน สายตาก็เหลือบไปเห็นเงาสีดำค่อยๆคลืบคลานขึ้นมาจากคูน้ำ

ในใจคิดว่า < คณะนี้เค้าเลี้ยงจระเข้ด้วยเร้อ~>

 

ว่าไปนั่น พอเห็นชัดๆถึงได้รู้ว่า ตัวเงินตัวทองนั่นเอง

ว่าแต่ว่า "ตัวใหญ่ดีนะ ตะเอง กินอะไรมาเหรอเนี่ย โตไวจังเลย"

( เป็นงั้นไป  ) น้องๆไอ้เข้ก็ว่าได้ แหม ใหญ่ชะมัด !

 

อีกเรื่องเป็นเรื่องของเพื่อนผม

วันนึงซึ่งผมก็อยู่ที่ห้องชมรมในสถาบันตามปกติ วันนั้นฝนตก

เพื่อนผมเดินหน้าซีดขึ้นมาชมรม พูดกับผมว่า

"ตะกี้กูเจอกุ๊งกิ๊งว่ะ" ( ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเท่าไหร่ )

"ก็ไม่แปลกอะไรนี่นา" ผมเอ่ยออกไป

"แต่กูเจอในระยะไม่ถึงเมตรเลยนะ แถมมันยังจ้องหน้ากูด้วย"

 

ครับ ถ้าคุณโดนตัวเงินตัวทองจ้องหน้าในระยะเผาขนจะรู้สึกอย่างไร

 

เพื่อนผมก็เลยเกิดอาการ fell ไปสองสามวัน

( fell คืออาการ เซ็ง เศร้า ซึม ) * แก้ไข fail ครับ ไม่ใช่ fell

 

เรื่องสุดท้าย เป็นเรื่องของน้องสาวผม

บ้านผมมีอาชีพเลี้ยงปลา บ่อปลาล้อมรอบ ด้านหน้าทางเข้าเป็นคลอง

ซึ่งก็ประสบปัญหาจากตัวเงินตัวทองมาหาปลากินอยู่บ่อยๆ

 

เรื่องของเรื่องก็คือ มีตัวเงินตัวทองเคราะห์ร้ายตัวหนึ่งเดินจังก้าขึ้นมาจากคลอง

( ตัวใหญ่มาก ยาวประมาณเมตรนึงเลย )

แล้วพอดีสุนัขเจ้าถิ่นที่เลี้ยงไว้เกิดไปเห็นเข้า

 

ตัวเงินตัวทอง VS สุนัข     ผ่ามพ้าม~ มวยคู่เด็ด !

 

ก็เกิดการต่อสู้กันขึ้น และแล้ว ตัวเงินตัวทองตัวนั้นก็แพ้

Hp ลดฮวบๆ แล้วก็สลบไป ผมเลยปามอนสเตอร์ออกไป

พอพ่อผมมาเห็นเข้า ก็ลากตัวเงินตัวทองเคราะห์ร้ายตัวนั้นมาที่บ้าน

ซึ่งน้องสาวผม นิสัยต่างจากผมสุดขั้ว และชอบกินของแปลกก็อยู่ด้วยเวลานั้น

 

พ่อผมถามว่า "จะกินรึปล่าว พ่อจะทำให้"

 

มีหรือ น้องผมจะพลาด

 

เป็นอันว่า น้องผมก็ได้กินเมนูแปลกๆสมใจ ( จำไม่ได้ว่าทำเมนูอะไร )

( ผมไม่กินนะ ไม่ชอบของแปลก  )

ที่สำคัญ เนื่องจากตัวเงินตัวทองตัวนั้นมีขนาดใหญ่ จึงกินครั้งเดียวไม่หมด

 

วันรุ่งขึ้นน้องผมก็เอาไปแจกเพื่อนๆที่โรงเรียนโดยหลอกว่าเป็นเนื้อไก่ป่า

เพื่อนๆก็ไม่ค่อยกิน กินกันแค่คนละนิดละหน่อย

 

และเมื่อน้องผมเฉลยว่าเป็นเนื้อตัวเงินตัวทอง

ทายซิครับว่าอะไรจะเกิดขึ้น

.

..

...

....

.....

......

วงแตก, อ้วก, ทุกคนวิ่งไปห้องน้ำ ล้วงคอให้เนื้อที่เพิ่งกินเข้าไปขย้อนออกมา

........  ( เหรอ ? )

 

ปล่าวเลยครับ กลายเป็นว่า ทุกคนแย่งกันกินเพราะกลัวจะอดกินของแปลก

( ซะงั้นง่า~ ตกลงว่าคนไม่กินนี่แปลกกว่าใช่ม้ายยย~ )